Drodzy Siostry i Bracia,
Rozważając liturgiczne teksty dzisiejszej niedzieli widzimy, że wspólnym tematem czytań jest słowo powołanie. Czym ono jest? Do kogo się odnosi? Do kogo dziś mówi Bóg? Czy tylko do pewnej grupy osób? Istota powołania zawiera się już w samej etymologii tego słowa. Po-wołanie, czyli czyjeś wezwanie – w słowie tym odnajdujemy relację wołającego do wołanego, w której istotne jest nie tylko samo wezwanie, ale i oczekiwanie oraz nadzieja na odpowiedź. W powołaniu chrześcijańskim tą relacją jest relacja Boga do człowieka, który przemawia i cierpliwie, szanując ludzką wolność, czeka na odpowiedź. To, co w tej relacji jest najistotniejsze, to nieograniczona miłość z jaką Bóg przemawia do człowieka oraz ludzka miłość, której ograniczenia sprawiają, że nasza odpowiedź nigdy nie jest pełna.